چو من به پايهء حسّان نمىرسم به سخن * سخن چگونه رسانم به اعتبار حسن « * »

--> ( 1 ) - ترياك ، ترياق : پادزهر ، ضد زهر . ( 2 ) - طبرزد : نبات و گل قند . ( 3 ) - مفرّح لب ياقوت : مفرّح : شادكننده - فرح‌آور . مفرّح ياقوت : نوعى شراب كه در آن به مقدار كم گرد ساييده شده ياقوت و سنگهاى قيمتى ديگرى مىريختند و عقيده داشتند كه موجب شادى بيشتر مىشود ؛ حافظ گويد : علاج ضعف دل ما به لب حوالت كن * كه اين مفرّح ياقوت در خزانهء اوست در اين جا نيز شاعر به ياقوت لب نظر دارد . ( 4 ) - قماط : قنداق بچهء شيرخواره . ( 5 ) - هزاهز : لرزه و وحشتى كه از ترس پيش مىآيد . ( 6 ) - دو قرص نان : كنايه از ماه و خورشيد است در آسمان . ( 7 ) - يسار : فراخى ، آسانى و توانگرى - با يسار كه به معنى دست چپ است جناس تام است و يمين در برابر يسار به معنى دست راست مىباشد . ( 8 ) - حبل المتين : رسن استوار ، رشتهء محكم ، منظور شريعت اسلام و به قولى قرآن كريم است . ( 9 ) - رحيق : مى ، خوشترين و بهترين مى ، مى خالص بىآميغ ( فرهنگ نفيسى ) . ( 10 ) - حسّان بن ثابت : شاعر تواناى رسول اكرم ( ص ) كه ديوان و مدايحش معروف است . * ديوان محمد بن حسام خوسفى ، به اهتمام احمد احمدى بيرجندى ، محمد تقى سالك ، 1366 ه . ش از انتشارات ادارهء كل اوقاف خراسان ، مشهد ، ص 222 .